Einstaklingar með athyglisbrest (attention-deficit) eru næmir á breytingar í umhverfi sínu. Þessi næmni veldur því að þeim reynist erfitt að beina eftirtekt sinni að ákveðnum viðfangsefnum til lengri tíma, sér í lagi endurtekningu og einhæfum verkefnum. Lýsa má þessu sem svo að lítið áreiti þarf til að beina athygli þessara einstaklinga að því, sér í lagi ef þeir eru í einhæfu verki. Þau viðfangsefni sem henta best þessum einstaklingum einkennast oft af því að vera krefjandi og síbreytileg.

Þeim henta vel hasarmyndir í sjónvarpi, tölvuleikir og annað það sem hefur í för með sér stöðugar breytingar á umhverfi og þeirri örvun sem það hefur á skynfæri. Meðan við lifðum í veiðimannasamfélagi þá var þetta eflaust góður eiginleiki, en í menntakerfi vestrænna landa er þetta beinlínis hamlandi. Vankantar athyglibrests koma sterklega fram í því umhverfi sem börnum er skapað í skóla. Þar sem verkefnin miðast oft að því að einbeita sér í lengri tíma að einhverju sem er tiltölulega einhæft og felur í sér endurtekningar. Undir slíkum kringumstæðum skapar athyglibrestur t.a.m. börnum hömlur í námslegum tilgangi. Sumir segja að réttara væri að líta á þessa hömlur sem kennslufræðilega áskorun fyrir kennara. Ýmsar kennsluaðferðir virka vel með slíkum börnum t.a.m. Lesið í skóginn. 

Hafa þarf í huga að einstaklingur með athyglisbrest einbeitir sér best þegar hann er að gera það sem hann hefur gaman af og áhuga á. Þegar hann er að gera eitthvað sem honum leiðist þá hverfur einbeitingin. Þetta er gríðarlega mikilvægur þáttur í vinnu með einstaklingum með ADD. Hægt er að vekja áhuga á námi með því að nýta áhugasvið barna með ADD áhugasviðinu eins og t.d sundkappinn Pelps sem er greindur með ADD en hann náði að læra stærðfræði þegar notuð voru dæmi sem tengdust íþróttum.

Athyglisbresti fylgja oft erfiðleikar með að skipuleggja og ljúka verkefnum, sem klárlega veldur truflun á möguleikum til góðs námsárangurs.
 
Til að skera úr um hvort einstaklingur er með athyglisbrest er litið til þess að um sé að ræða vanda sem hefur varað í að minnsta kosti 6 mánuði. Þættir eins og að veita smáatriðum ekki athygli, gera oft klaufamistök, viðvarandi vandi við að veita ákveðnu verkefni athygli eða leik t.a.m. Monopoly. Einstaklingurinn virðist ekki hlusta þó að talað sé beint við hann, á í erfiðleikum með að fylgja fyrirmælum, sinna skólaverkefnum, sinna húsverkum, og ákveðnum þáttum í vinnu. Á í erfiðleikum með að skipuleggja, reynir að forðast því að sinna krefjandi huglægum verkefnum, svo sem ráðstefnum, skóla og því um líku.

Rétt er að hafa í huga að vandann ætti ekki að vera hægt að skýra með öðrum forsendum svo sem uppeldisaðstæðum.

Ekki gleyma því að þó að einstaklingurinn sé með athyglisbrest þá býr viðkomandi líka yfir styrkleikum – verum vakandi yfir þeim.

Tekið saman af Hannesi Jónasi Eðvarðssyni, sálfræðingi og félagsráðgjafa, og Sigríði Jónsdóttur markþjálfa